The definite imperfect (Past Continuous) -yordu. Reduplication in the Turkish language

Lesson vocabulary

In the Turkish language, besides simple tenses (the present tense, two past tenses - definite and subjective, the future definite tense, and the present-future tense), there are compound tenses formed by merging the affixes of two different tenses. A specific feature of Turkish compound tenses is that they are used in narratives (to tell a story) about past events.

The definite imperfect / Past Continuous (-yordu)

The definite imperfect is a compound form resulting from the combination of two tense affixes: the present continuous tense -yor and the past tense -dı.

The definite imperfect form denotes continuous actions that took place in the past. It corresponds perfectly to the English Past Continuous tense. It shows an action in its progression, an action that was happening at a specific moment in the past.

1. Dün akşam ders çalışıyordum. - I was studying yesterday evening.
2. Hastayken hiç yemek yemiyordum. - When I was sick, I wasn’t eating anything.
3. Tatilde televizyon izlemiyor muydun? - Weren’t you watching TV on vacation?

Forms of the definite imperfect can be used:

• if the speaker expresses surprise at some past event they didn’t know about or had different information about:

Gözlerime inanamıyorum. Sen sigara içiyor muydun? - I can’t believe my eyes! Were you a smoker? (Did you smoke?)

• if the speaker expresses the nuance of az kalsın “almost...”, az daha “just a little more and...”:

Ayağım kaydı. Az kalsın düşüyordum. - I slipped. I almost fell.
O kadar korktum ki, az daha bayılıyordum. - I was so scared that I almost fainted.

Exercise 18.1. Write the sentences in the affirmative form of the definite imperfect.

1. Çok uzaklardan hafif bir ses geliyor.
   
2. Murat Bey balık tutuyor.
   
3. Çocuklar parkta oynuyorlar.
   
4. Fuat İstanbul’a gitmek istiyor.
   
5. Beni çok üzüyorsun.
   

6. İtfaiyeciler yangını söndürüyor.
   
7. O okuduğunu anlamıyor.
   
8. Onun davranışlarını izleyen annesi gülümsüyor.
   
9. Mehmet, salondaki sedire uzanmış kitap okuyor.
   
10. Annem senin döneceğini daha geç sanıyor.
    

Exercise 18.2. Write the sentences in the negative form of the definite imperfect.

1. Güneşin doğuşunu seyrediyordum.
   
2. Adresinizi biliyordum.
   
3. Babam salonda radyoyu tamir ediyordu.
   
4. Bu adamı daha önce tanıyordum.
   
5. Alime kendi kendine gülümsüyordu.
   

Exercise 18.3. Write the sentences in the interrogative form of the definite imperfect.

1. Ahmet piyano çalmayı (bilmek)?
2. Sen okulunu (sevmek)?
3. Siz tatilde bilgisayar (oynamak)?
4. Liz endişeli (görünmek)?
5. Biz İstanbul’a gitmeyi (planlamak)?

Exercise 18.4. Ask a question in the form of the definite imperfect.

1. Evet, Salim gazete satıyordu.
   
2. Turgut sinemada film seyrediyordu.
   
3. Kapıya çok hızlı vuruyordu.
   
4. Kitapları küçük Ali yırtıyordu.
   
5. Evden dışarı çıkıyorduk.
   

Exercise 18.5. Write the sentences in the form of the definite imperfect.

1. Arkadaşlarım elektrikler kesildiği zaman ders çalış.
2. Ahmet kaza yaptı. Ama arabayı hiç de hızlı sür.
3. Ben derslerime geçen yıl bu kadar önem ver.
4. Dün bu saatlerde seni bekl.
5. Siz koleje gelmeden önce Türkçe bil?
6. Ben öğrenciyken hiç yaramazlık yap.
7. Beni çağırdığınızda ben uyu.
8. Babam gazete okurken annem kahvaltı hazırl.
9. Öğretmen ders anlatırken ben başka şeyle uğraş.

Exercise 18.6. Make sentences from the given words.

1. film / arkadaşım / seyretmek / sinema
   
2. beklemek / seni / parkta / ben
   
3. kütüphane / okumak / öğrenciler / kitap
   
4. polis / kovalamak / hırsız / dün gece / rüya
   
5. alışveriş / annem / çarşı / yapmak
   
6. odada / Ali / kitap / okumak
   
7. sinemaya / Mehmet / gitmek / akşam
   
8. yazmak / şiir / Ayşe / okulda
   

Reduplication (doubling) of nouns and adjectives in the Turkish language

In the Turkish language, nouns and adjectives can undergo reduplication, i.e., doubling, to increase the emotional strength and emphasis of the word. There are partial and full reduplications.

Full reduplication occurs when doubled nouns form a phrase with an adverbial nuance in meaning:

1. Adım adım ilerliyorlar. - They are advancing step by step.
2. Kenti sokak sokak dolaştı. - He wandered the city street by street.
3. Ablam avaz avaz bağırdı: “...” - My older sister shouted at the top of her lungs: “...”

Doubling of adjectives also takes place, which indicates an increased degree of a characteristic:

1. Bebek kokusunu çeke çeke uzun uzun kokladım. - Inhaling the baby’s scent, I smelled it for a long, long time.
2. Garip garip sesler çıkarttılar. - They made very strange sounds.

Many verbal adjectives acquire an adverbial meaning when doubled.

Ablam şaşkın şaşkın yüzüme baktı. - My older sister looked at my face in sheer amazement.

The adjectives can be separated by the interrogative particle mı:

Hava ayaz mı ayaz. - The weather is incredibly cold. (Boy, is it cold!)

Partial reduplication applies only to adjectives.

Here are some of them:

Bembeyaz - completely white / white as snow
Simsiyah - pitch black
Yemyeşil - bright green / completely green
Kapkara - pitch black
Kıpkırmızı - bright red
Sapsarı - bright yellow
Masmavi - bright blue / completely blue
tertemiz - spotlessly clean
taptaze - extremely fresh
bomboş - completely empty
upuzun - very long
dopdolu - completely full / stuffed
kupkuru - bone dry
yepyeni - brand new
yapyalnız - completely alone

1. Yollar bomboştu. - The roads were completely empty.
2. Yalnızca upuzun kuyruklarını sallıyorlar. - They are merely wagging their extremely long tails.
3. Öyle güçlü ki, koskoca dağları bile taşıyabiliyor. - He is so strong that he can even carry massive mountains.

Indefinite adjectives: bazı, bütün, birkaç, biraz

The specific feature of this group of words is that all the forms discussed below, except the last one, must be used together with a noun, acting as an attribute (modifier) for it in such a context.

1. bazı - “some”

1. Bazı çiçekler çok güzel kokuyor. - Some flowers smell very nice.
2. Babam bana bazı günler para veriyor, bazı günler hiç para vermiyor. - My father gives me money on some days, and on some days he gives no money at all.

2. bütün - “all”, “the whole” in the sense of “entire, completely”

1. Bütün çiçekler güzeldir. - All flowers are beautiful.
2. Bütün elmalar kırmızı değil. Bazı elmalar yeşildir. - Not all apples are red. Some apples are green.

3. birkaç - “a few”, “several”

This form is always used with a noun in the singular form only.

1. Sizinle birkaç dakika konuşabilir miyim? - Can I talk to you for a few minutes?
2. Birkaç ay sonra tatile gideceğim. - I will go on vacation in a few months.

4. biraz - “a little”, “some”

1. Beni biraz bekler misin? - Can you wait for me a little?
2. Biraz dinlenelim. - Let’s rest a little.